9 november 2012



Elke week verschijnt op musical.avro.nl een column van iemand uit de musicalwereld. Deze week is de column van Nicky van der Kuyp. Ze speelt op dit moment in de musical Shrek.


Het is drie maanden later. En daar sta ik weer. Tussen het prachtige decor, kijkend naar de, nu nog, lege zaal van een enorm theater. Regisseur Eddy Habbema en producent Albert Verlinde houden een speech over hoe trots ze zijn op deze show, cast en crew en ik herken de oprechte emoties in hun gezicht. En dan gebeurt het.. *ik krijg een flashback!* Drie maanden geleden bevond ik me nog op het zonnige eiland Mallorca en speelde ik vol overgave in de musical Daddy Cool. Dezelfde 2 mannen spraken mij ook toen vlak voor de première moed in en vertelden hoe trots ze waren. Ik heb daar een fantastische tijd gehad waar helaas te vroeg een einde aan kwam, maar wat was het gaaf. Heel even word ik emotioneel en ik denk terug aan die show op Mallorca. En dan besef ik me dat ik hier sta! Ik sta weer op een podium en werk mee aan de nieuwe musical van Albert Verlinde: 'Shrek de musical'! Stiekem prikken er een paar tranen in mijn ogen. Zeker niet van verdriet, maar van dankbaarheid.. Dit is mijn werk en er moet veel gebeuren om mij uit het theater weg te houden. I'm back, yes!


Ik mag voor de zevende keer meewerken aan een grote musicalshow. Na Jeans 17, Footloose, The sound of Music, Legally Blonde en 2 versies van Daddy Cool, zou je denken dat ik allang niet meer zenuwachtig ben.. Dit is duidelijk niet het geval.. De zenuwen gieren door mijn lijf als ik door de speakers hoor: "Tien minuten voor aanvang". Ik sta in de hal naast mijn kostuums en moet lachen om hoe ze eruit zien. Ik speel in Shrek de musical de rol van Mama beer en ja, uiteraard moet ik er dan ook uitzien als een beer!


"Vijf minuten voor aanvang", hoor ik door de speakers galmen en ik ga op m'n plek staan. Hier hebben we zolang naartoe gewerkt! De zaal zit vol en m'n ouders, mijn broertje en mijn vriend zitten ook ergens in het publiek. Ook mensen van het koninklijk huis en Marco Borsato zijn aanwezig, maar daar probeer ik niet teveel aan te denken. Ik denk terug aan de repetitieperiode. De aanloop naar een première is bij elke show druk, hectisch en spannend. Er wordt veel gerepeteerd en uitgeprobeerd en geluid, licht en decor vallen allemaal op z'n plek. Er is bij Shrek erg veel geld en moeite besteed aan het decor en alles ziet er prachtig uit . En dan..: Het doek gaat op, mijn berenpak is aan, de zaal applaudisseert, het licht schijnt op m'n gezicht en... weg zenuwen! Wat een heerlijk gevoel.. hier doe ik het voor.


De AVRO is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de column.